Een leuke zaterdag gespendeerd met leuk gezelschap, uiteraard. Vooreerst lang uitgeslapen. Na vrijdag en vooral na donderdagnacht was dat wel meer dan welkom! En toen ik uiteindelijk alsnog besliste om uit mijn bed te kruipen. Heb ik het nog mooi langzaan aan kunnen doen.
Maar goed er moest toch maar eens worden “gewerkt”. Al is werken veel gezegd! Samen met Astrid, verlichtingswinkels afgeschuimd. Op zoek naar leuke verlichting voor onze nieuwe woonst… Hoogst waarschijnlijk wordt het Deltalight. Maar wat is verlichting duur man! Ik begin goed te  begrijpen waarom mijn ouders in de kinderkamers kozen voor zo’n vrij lelijke wss. goedkope lampen… En daarmee bedoel ik niets kwaads over m’n ouders of zo, echt niet! Na onze verlichting-sessie gingen we vanuit Brugge richting Kortrijk. Maar daar aangekomen bleek parking niet evident  te zijn. Eens de auto toch z’n plaatsje had gevonden gingen we op zoek naar dat nieuwe shoppingcenter in Kortrijk. Vrij mooi, al is de combinatie winkels en Astrid nog steeds een gevaarlijke combinatie. Desondanks het feit dat we er slechts een goed half uurtje waren, was ik toch reeds wat  armer.

Tot slot de avond afgesloten met “Alice in wonderland” in 3D. Tim Burton’s laatste prestatie. En in alle eerlijkheid ik had er eigenlijk wat meer van verwacht. Allereerst vond ik het verhaal eigenlijk maar flauwtjes eigenlijk. Waarom heet de wereld nu opeens “Underland”, herinnert Alice zich  NIETS van haar eerste bezoek terwijl ze wel reeds (in de boeken althans) 7 jaar was toen ze er voor de eerst maal heen ging. Daarnaast vind ik nog heel wat zaken vergezocht. Tim Burton… een draak?! Ik bedoel, even ernstig, een draak???!!!

Maar goed de productie van de film was natuurlijk wel van absoluut top niveau. De animatie, sfeer, acteurs, stemmen, alles was absoluut af. Dat die graphics af zijn, kun je zien door op onderstaande afbeelding te klikken. De posters van de film vormden een triptiek. En ze zijn visueel erg mooi! Maar toch bleef het voor mij ergens haperen. Daarnaast voel ik niet echt het nut van 3D in deze film. Maar dat had ik ook bij veel andere 3D films. Kinepolis rekent dan wel 2 euro extra aan voor een 3D film, ik vraag me echt af of het die 2 euro wel waard is?!

Maar goed een 7 op 10 film is het wel, al had ik voor een Tim Burton productie oorspronkelijk veel meer klaar staan!

Dit gezegd zijnde, een fijne zeer welgekomen zaterdag!
Groeten,
stijn

U heeft er misschien al iets over gehoord. Welnu “Iron man 2″ wordt binnenkort op ons losgelaten! Ik heb al publiekelijk verklaard een fan te zijn van Robert Downey jr. en daarom even aandacht aan z’n nieuwste prent.

In dit spectaculaire vervolg op Iron Man weet de hele wereld dat miljardair en uitvinder Tony Stark (Robert Downey Jr.) de gepantserde superheld is. Tony staat onder druk van de overheid en de pers om zijn technologie met het leger te delen.
Hij weigert echter zijn geheimen te onthullen, omdat hij bang is dat de informatie in verkeerde handen valt. Met Pepper Pots (Gwyneth Paltrow) en James ‘Rhodey’ Rhodes (Don Cheadle) aan zijn zijde gaat Tony de strijd aan met machtige nieuwe tegenstanders.

En ik heb speciaal voor jullie een galerij met filmstills aangemaakt.
Met hoge verwachtingen groet ik u,
Stijn

Trailer verwijderd wegens storende autoplay functie.

Deze reclame is de belichaming van alles wat fout is aan MNM. Niet alleen vertellen de cijfers ons dat het marktaandeel van MNM lager is dan dat van Donna, maar ook vertellen ze ons dat ze blijven dalen. Wat doet de VRT dan? Reclame maken, uiteraard. En waar komen ze dan mee op de proppen? Met dergelijke onzin als hierboven en dat stoort me.

Serieus het hele concept van die radiozender zat al fout. Ze hebben een destijds populair radio-persoonlijkheid genomen en dit gebruikt als uitgangspunt om hun nieuwe zender rond op te bouwen. Het hele concept heeft eigenlijk geen inhoud, zeker niet als je rekening houdt waarmee Peter Van De Veire populair is geworden: met roze pluimen in z’n gat en apenpakjes tijdens music for life. De reclame, als de zender, draait volledig rond Peter Van de Veire en net als de zender is ook de reclame compleet inhoudsloos.

Je kunt zeggen wat je wil maar ik twijfel of MNM echt wel een big time heeft?!
Just my 2 cents!
Stijn

Voor ik vertel over vandaag wil ik jullie eerst wat achtergrond informatie meegeven. Astrid is reeds (veel te lang) lang ziek. Het ging met ups en downs maar haar buik speelt haar zwaar parten! Ze heeft hier enkele dagen letterlijk liggen afzien en na zaterdag hebben we letterlijk 3 dokters bezocht. Maar er was geen sprankeltje verbetering. In die staat kon zij uiteraard niet mee met mij naar Batibouw. Gelukkig zou mijn mama goed voor haar zorgen en ben ik dan maar samen met m’n zus en haar ‘hubbie’ naar de Heizel vertrokken.

Ik liep een uur rond in Batibouw of ik kreeg een telefoontje op het belabberde restje batterij die mij ‘foon’ nog bezitte. Mijn mama had besloten dat ze Astrid niet langer kon zien liggen en is met haar naar het ziekenhuis vertrokken. Dit nieuws was natuurlijk erg verontrustend en ik staakte mijn Batibouw bezoek onmiddellijk (ookal was ik er nog maar een uur, lang leve het openbaar vervoer, meer daarover later nog)…

Ik ben toen, zoals gezegd, onmiddellijk teruggekeerd. Brussel, zo zou je denken, is nu ook de andere kant van de wereld niet. Maar met het openbaar vervoer is het dat wel. “De trein altijd een beetje reizen” is echt geen leugen. Kwart na tien vertrokken in Torhout en ± 13.30 voet gezet in de Heizel. Ongelooflijk maar waar… treinen wilden niet ontkoppelen… Ps. Dit was nog met een goede aansluiting. Want in het terugkeren, terwijl ik gehaast was én terwijl mijn ‘foon’ me helemaal van de buitenwereld sloot, moest ik na een veel te lang durende metrorit nog 3 kwartier wachten op de trein. Sorry maar daarvoor alleen al heb ik schoongenoeg van het openbaar vervoer. En dan heb ik nog niet eens gehad over de prijs. In 3 kwartier was ik zeker al meer dan halfweg met de auto en voor de prijs van het treinticket, moet ik al lang in mijn wagen vertoeven…

Maar goed uiteindelijk ben ik aangekomen in Torhout, rechtstreeks gehaast naar Astrid waar ze nog steeds met weinig tekenen van verbetering in een ziekenhuis bed lag, in een kamer van 4 met 3 oudjes die elk op z’n beurt snurkten… Het doet me echt pijn om haar daar zo te zien liggen! Al vrees ik dat haar pijn die van mij overtreft. En ik maak me nog meer zorgen omdat er nog geen dokter is die juist weet wat er met haar aan de hand is.

Zorgelijke groeten,
Stijn