Over patatten en frieten
De zondag is er een van traditie. Traditioneel schuiven we, na het aanschuiven aan mijn ouders hun tafel, aan bij die van Astrid’s ouders.
Al even traditioneel is het middagmaal bij mijn ouders er een van relatieve decadentie. Met decadentie bedoel ik vooral: voor elk wat wils, iedereen is rondgegeten en tevreden na het maal…
Maar tradities worden, vrees ik, soms ook af en toe gebroken. En dat was deze keer ook het geval. Gekookte aardappelen zijn nu eenmaal maar gekookte aardappelen. Daar valt vrees ik weinig over te vertellen, noch negatief noch positief. Het is zo saai, meneer…
Vooral, bijkomend feit, als je er dan bijdenkt dat je als je terugkomt van bij je schoonouders, na een lekkere broodmaaltijd te hebben genuttigd, je merkt dat mijn ouders ‘s avonds gewoonweg schaamteloos FRIETEN hebben gegeten. ‘s Middags volstond relatief smaakloze gekookte aardappelen maar ‘s avonds hadden ze plots wel zin in frieten…
Waarmee ik niet wil duidelijk maken dat het steeds frieten moeten zijn voor mij, integendeel. Maar iets feestelijkers dan gekookte aardappelen was wel welkom geweest…
Of ben ik aan het zagen? ![]()
Groeten,
Stijn


Subscribe by RSS
