Voor ik vertel over vandaag wil ik jullie eerst wat achtergrond informatie meegeven. Astrid is reeds (veel te lang) lang ziek. Het ging met ups en downs maar haar buik speelt haar zwaar parten! Ze heeft hier enkele dagen letterlijk liggen afzien en na zaterdag hebben we letterlijk 3 dokters bezocht. Maar er was geen sprankeltje verbetering. In die staat kon zij uiteraard niet mee met mij naar Batibouw. Gelukkig zou mijn mama goed voor haar zorgen en ben ik dan maar samen met m’n zus en haar ‘hubbie’ naar de Heizel vertrokken.

Ik liep een uur rond in Batibouw of ik kreeg een telefoontje op het belabberde restje batterij die mij ‘foon’ nog bezitte. Mijn mama had besloten dat ze Astrid niet langer kon zien liggen en is met haar naar het ziekenhuis vertrokken. Dit nieuws was natuurlijk erg verontrustend en ik staakte mijn Batibouw bezoek onmiddellijk (ookal was ik er nog maar een uur, lang leve het openbaar vervoer, meer daarover later nog)…

Ik ben toen, zoals gezegd, onmiddellijk teruggekeerd. Brussel, zo zou je denken, is nu ook de andere kant van de wereld niet. Maar met het openbaar vervoer is het dat wel. “De trein altijd een beetje reizen” is echt geen leugen. Kwart na tien vertrokken in Torhout en ± 13.30 voet gezet in de Heizel. Ongelooflijk maar waar… treinen wilden niet ontkoppelen… Ps. Dit was nog met een goede aansluiting. Want in het terugkeren, terwijl ik gehaast was én terwijl mijn ‘foon’ me helemaal van de buitenwereld sloot, moest ik na een veel te lang durende metrorit nog 3 kwartier wachten op de trein. Sorry maar daarvoor alleen al heb ik schoongenoeg van het openbaar vervoer. En dan heb ik nog niet eens gehad over de prijs. In 3 kwartier was ik zeker al meer dan halfweg met de auto en voor de prijs van het treinticket, moet ik al lang in mijn wagen vertoeven…

Maar goed uiteindelijk ben ik aangekomen in Torhout, rechtstreeks gehaast naar Astrid waar ze nog steeds met weinig tekenen van verbetering in een ziekenhuis bed lag, in een kamer van 4 met 3 oudjes die elk op z’n beurt snurkten… Het doet me echt pijn om haar daar zo te zien liggen! Al vrees ik dat haar pijn die van mij overtreft. En ik maak me nog meer zorgen omdat er nog geen dokter is die juist weet wat er met haar aan de hand is.

Zorgelijke groeten,
Stijn

Jawel het is zover. Na een heel eind mac-weesje te zijn geweest (toen mijn macbook pro de geest liet) is er terug een nieuwe mac in huis.
En wat voor een. Met het geld dat ik terug heb gekregen van de belastingen, is er nu een Imac 27″ bijgekomen in de serie van macs.
Nu nog uitzoeken wat Snow leopard allemaal voor mij kan doen maar nu ben ik weer gesetteld. En hoe!

Maar in al mijn mac-gekte zou ik haast vergeten dat Jan-Klaas papa en Griet mama zijn geworden. Indien je het nog niet door had, ze hebben samen ‘een kindje op de wereld gezet’.
Astrid en ik komen net terug van het ziekenhuis. En Kobe is een prachtig kindje. Proficiat, Goed gedaan !

Alleen nu nog de juiste programma’s zoeken en terugplaatsen!
mac getinte-lichte grijns groetjes…

We hebben een huis, althans de strikte definitie van een huis. 4 muren, een dak en ramen en deuren. Alles zit erop en eraan. So far een zeer tevreden mens, dankt u Belisol!

En vandaag nog steeds ‘t ander huis voor ons alleen, Astrid voorzag een uitgebreid ontbijt en nu wat gitaar spelen tot ze terug is van haar bureau, wat spullen halen voor d’r kleine zusje…

Kheb een elementje gekocht om mijn akoestische gitaar te versterken. En nu ben ik op zoek naar een klein huis tuin en keuken versterkertje. Ten minste tot ik mijzelf allicht een “roland cube 20x” aanschaf. Zowel Drums & co als Key music hebben me dat versterkertje aangeraden. Zeker als je later er ook een elektrische gitaar op wil ‘gooien’. Er zit namelijk ook reverb, distortion en allerlei effecten én daarenboven klinkt deze box goed zowel akoestisch als versterkt. Oh, je kan naar een P.A. gaan om op te nemen, wisten ze me te vertellen. (Voor wie nemen ze me eigenlijk?!)

Zondagse groeten,
Stijn

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
RRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGH

Welkom beste lezers, vandaag maken we een goede architecte maar alvorens ik over ga tot het feitelijk recept, geef ik jullie eerst wat duiding mee.

De ruwbouw van ons huis is gebouwd met immogryson. Allemaal goed en wel maar een gevolg van het bouwen met een bouwfirma is dat we de architecte zelf niet konden kiezen. En dat beginnen we nu wel stevig te voelen.
Afvoeren voor wc’s die al van dag 1 op de plannen staan blijken nu niet voorzien te zijn in de bouw.

Het voorstel van onze geniale architecte is de afvoer door de living laten lopen met een mdf kader en isolatie errond. Geniaal, al zeg ik het zelf. (voeg hier alvast maar al 250 gr. ironie aan toe)…

Maar goed al van dag één waren we niet tevreden over mevrouw B. C. uit Torhout. Eerst en vooral namen we 500 gram ongemak toen we haar woonst voor het eerst betraden. Want zelden heb ik me zo ongemakkelijk gevoeld bij het betreden van iemands woonst.

Vervolgens voeg je daar 250 gr. frustratie aan toe door verschillende voorontwerpen die niet voldeden aan onze wensen. Tevens vermelden in deze fase van het bakproces mag je absoluut GEEN creativiteit toevoegen, die zul je nog nodig hebben om al brikolerend de fouten recht te zetten.

Nu steek je dit allemaal even in de handen van een aannemer die zo mogelijk ook nog fouten maakt.
En wat je dan krijgt is na enkele maanden toenemende frustratie: onze “goede” architecte…

En 2 ZEER ONTEVREDEN KLANTEN!!!
stijn

Humo’s rock rally in de magdalenazaal te Brugge… Kort samengevat: het was een zeer fijne avond. En ik moet erbij vertellen, ik heb geen enkel slecht optreden gezien, niet één! Maar toch waren er duidelijke uitschieters.

Gelukkig waren wij er, de onbevooroordeelde jury, de mannen (en vrouw) met een mening. En al even gelukkig had ik mijn gsm bij me om de scores vakkundig te noteren!

De jury bestaande uit: Astrid, Patrick, Wannes, Stijn en Stijn. De jury in kwestie had respectievelijk familiale banden met ofwel Average ofwel Zimmerman. Ik geloof dat dit er ook wel even bij moet vermeld worden.

Maar ik heb me geen minuut verveeld, het feit dat je daar oude bekenden tegen het lijf loopt maakt het geheel natuurlijk nog stukken leuker!

Voor herhaling vatbaar,
Groeten,
Stijn

De duivelse Ipod lijkt getemd te zijn. Ik heb het ding in fat 32 (jaja windows format) moeten formatteren. Daarna kan ik alles er terug opzetten, dat duurde wel lang, en nu lijkt het weer te werken. Al blijf ik weigerachtig om dat met volle borst te verkondigen.

Nu ben ik moe, moe gestudeerd… Neuropsychologie is interessant maar niet evident. Ik ga slapen, nog even een ronde doen. Maar de meiden zijn stil, flinke meiden!

Slaapwel,
Stijn

Fuck zeg, ik kom gek van die Ipod…
Ik wil slapen maar dat ding werkt TOTAAL niet mee.
Wie oh wie kan mij helpen? Waar is die Ipod goeroe, als je hem nodig hebt?!

Groeten

De miserie die een bouw meebrengt, er is hoop, er zijn oplossingen in het verschiet. Zowel voor het dakprobleem, als voor de problematische energiebocht…

En we hebben opnieuw een knoop doorgehakt. We weten wie onze elektricien zal worden. Alsook vanwaar onze badkamermeubelen en keukenmeubelen afkomstig zullen zijn, hoera!

Groeten,
Stijn

Hmmz, mijn absolute voorliefde voor Apple krijgt enkele deuken te verwerken. Eerst mijn laptop die de geest gaf (overigens perte total verklaard) en nu wil mijn Ipod niet meer syncroniseren. Wreed vervelend voor iemand die met z’n Ipod naar bed gaat. En interpreteer dit nu niet verkeerd, aub.

Sporadisch krijg ik opmerkingen over mijn typfouten. Vergeef me die, volgens Astrid (logopediste, bekend van Logopedia.be) heb ik wellicht dyslexie. Cool nu ben ik ook mee met de laatste trend.

Mijn gezaag over Apple gezegd zijnde, ik overweeg ernstig een Imac 27″ te kopen.
‘T is te zeggen ofwel macbook pro 15″ ofwel Imac 27″. Beide beestige computers liggen rond dezelfde prijscategorie en dat valt dan weer mooi binnen wat ik terug kreeg van de verzekering, dus ja

Time will tell, I guess.

Genoeg geblogt, terug naar mijn Ipod.
Groeten,
Stijn