De dag voor de WK-finale spendeerde ik een bijzonder aangenaam dagje, samen met Astrid, in Rotterdam. Eigenlijk was ik eerder chaperonne van Astrid en moest ik mijn uiterste best doen om Astrid tegen te houden niet al ons geld te verdoen. Het was echter niet evident en ik zou durven spreken van een verloren wedstrijd.

Enkele winkel-zakken later keerden we terug naar ons hotel. Het hotel in kwestie was een viersterren-hotel en het was meer dan in orde behalve dan dat we 2 1persoonsbedden hadden die niet naast elkaar konden staan. Een beetje jammer maar niet onoverkomelijk.
‘s Morgens stonden we op om na een ontbijtbuffet te genieten van de faciliteiten: de sauna, het stoombad, het zwembad…

Heerlijk om zo je ochtend te spenderen, toch? Na nog wat verder te hebben geld verdaan, eigenlijk was de zondag de ergste dag als je puur naar de financiën kijkt, gingen we naar Kwintsheul. Bart, het lief van Céline, woont daar en we waren uitgenodigd om de WK-finale bij hem thuis te bekijken.

Bart en ik hebben eerst nog gewaterskied maar ik moet wel toegeven dat het even wennen was om rechtop te blijven. Zeker aangezien ik niet voortgetrokken was door een boot maar door kabel. Na een vierde smak bleef ik uiteindelijk toch rechtop. Mijn triomftocht was prachtig, toegejuichd door de mensen aan de kant en uiteraard door Astrid, Celine en Bart. Eens je het door hebt, valt het goed mee maar dan mag je natuurlijk geen bochten vergeten.

Na een uur en vier volle rondjes rond het meer, mochten we aanschuiven bij de familie Kester en hun bbq. En na een bescheiden potje voetbal was het uur van de waarheid aangebroken. De finale NEDERLAND-SPANJE!

Of het de omgeving was of niet maar ik had liever Nederland zien winnen ookal betekent dat dat ik de pronostiek niet zou winnen. Maar helaas ik won de pronostiek wel. Met mijn 0-0 aan de rust en 0-1 als einduitslag, versloeg ik alle Nederlanders die allen behalve 1 wisten te vertellen dat Spanje zou winnen.

Het was 00.00 toen we uit Rotterdam vertrokken en Astrid moest de dag erna werken, dus daar overnachten was geen optie.
Met vlot verkeer stonden we 2 uur later terug op de oprit thuis, een illusie armer maar een uiterst fijn weekend in fijn gezelschap rijker.

Zoals altijd groet ik u!
Stijn